Georges Ragaert, DSC (1920 - 2008)    
 
Welkom
 
Presentatie
 
Geschiedenis van de Marine
 
Marinezaal
 
Documentatiecentrum Marine

Georges François Ragaert ziet het levenslicht op 28 oktober 1920 te Zeebrugge. In november 1939 vaart de 19-jarige schipper, aan boord van de viskotter "Z50 Lydie Suzanne", zijn thuishaven Zeebrugge uit. Hij heeft nog geen besef hoe zijn leven een andere wending zal krijgen. Voor de kust van Blankenberge hoort hij het noodsignaal van een schip in moeilijkheden. Hij verandert koers en redt de opvarenden van de Belgische Trawler "B4". Zij kwam in aanvaring met een obstakel onder de waterlijn. Voor deze actie ontvangt de jonge schipper Georges Ragaert de Carnegie Hero Fund-medaille en de burgerlijke medaille 1ste klasse voor daden van Moed, Zelfopoffering en Menslievendheid.


Nadat de ""Z50 Lydie Suzanne, in mei 1940, Belgische vluchtelingen naar Engeland bracht, wordt zij samen met 44 Belgische schepen te Duinkerken ingezet voor de evacuatie van meer dan 3460 manschappen. De schipper ter zeevisserij Georges Ragaert brengt een duizendtal militairen van het strand naar grotere vaartuigen. Vervolgens pendelt hij zes maal van Duinkerken naar Ramsgate. Zo evacueert hij in totaal 518 personen.

Ragaert's schip wordt in Le Havre, tijdens een aanval door een Duits vliegtuig, in de grond geboord. Toch kan het, na herstellingen, terug naar de thuishaven Zeebrugge worden gesleept. Georges vlucht naar Engeland en neemt op 4 december 1940 dienst bij de Royal Navy Section Belge. Hij maakt deel uit van het 2de Belgische contingent met promotienummer I 23 in het opleidingscentrum "HMS Royal Arthur" te Skegness. In de Royal Navy Section Belge maakt hij promotie: op 15 april 1941 wordt hij aangesteld tot Leading Seaman.

 

De Britse regering reikt voor het Belgisch heroïsch optreden tijdens de evacuatie van militairen uit de “Dunkirk Pocket” verschillende eervolle onderscheidingen uit, waaronder één Distinguished Service Cross, kortweg DSC. Als erkenning voor de diensten bewezen in Duinkerken krijgt Leading Seaman Georges Ragaert op 18 november 1941 uit de handen van King George VI, te Buckingham Palace, het DSC opgespeld. Deze Britse onderscheiding is de derde hoogste militaire onderscheiding toegekend aan marinepersoneel, ter erkenning van hun

« moed tijdens actieve operaties tegen de vijand ».

 

Op 1 mei 1942 wordt hij aangesteld tot Acting Petty Officer en een jaar later geraakt hij benoemd tot Petty Officer (onderofficier op 01 mei 1943). Hij vaart op verschillende motormijnenvegers, namelijk de "MMS 188" en "MMS 77" met als specialiteit Gunnery Layering Rating (kanonnier), vervolgens voert hij als onderofficier de functie van COXSWAIN (cox’n) uit.

 

Op het einde van de oorlog huwt hij met de Engelse verpleegster Ida Bristow. Zij vestigen zich in Bromley, waar hij werkt als schilder. Naar België komt hij enkel nog voor speciale gelegenheden. Georges François Ragaert DSC overlijdt kinderloos op 07 maart 2008. Zijn urne wordt als laatste wens naar België overgebracht. Op 9 september 2011 gaat zijn naam naar de 65ste promotie marineonderofficieren.

 

(© Guy Deploige)

Action for which commended:

M. Ragaert, a Belgian, brought his fishing motor-boat Lydie Suzanne to Dieppe when his country was overrun. From there he was sent to Ramsgate, whence he sailed on 29 May to Dunkirk, where he took on board 100 British soldiers. These men he landed at Ramsgate returning at once to Dunkirk for another 110 men. Having landed them, he made a third passage ta Dunkirk where he took 98 men on Board and brought them to Ramsgate. The next day, June 3rd, he went back again to Dunkirk, where the bombardment was sa heavy that only 10 men could be got on board. These too were landed at Ramsgate. On June 6th Lydie Suzanne went back to Le Havre to Jerry troops across the Seine, and here she was sunk by a bomb. M. Ragaert found his way back to England where he is now serving as a Leading Seaman in the Royal Navy.”  

© 2016 marine-mra-klm.be